|
20 ΕPΩTHΣEIΣ
Λιάνα Κανέλλη
«Bγήκα στο αντάρτικο»
 H βουλευτής του KKE Λιάνα Κανέλλη ήταν πρόσφατα στη Χάγη, υπερασπίστρια του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο Δικαστήριο. Στη συνέντευξή της στα «NEA» μιλάει για τα μυστικά τού Δικαστηρίου, αλλά και για τις θέσεις περί τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Όσο για τη δημοσιογραφία, λέει πως δεν την εγκατέλειψε. «Απλά βγήκα στο αντάρτικο», τονίζει.
Δύσκολο να υπερασπισθείτε τον Μιλόσεβιτς;
Σε συνθήκες νεοταξικού διεθνούς στρατοδικείου, εξαιρετικά δύσκολο. Από πολιτικής και νομικής πλευράς αποδείχθηκε ευκολότερο απ' ό,τι περίμενα να τραβηχτούν οι μάσκες και να φανούν οι επιδιώξεις.
Ορισμένοι λένε ότι δεν θα έπρεπε να πάτε στη Χάγη.
Ξέρω καλά τους ορισμένους, χεσμένους απ' τον φόβο τους μήπως και δυσαρεστηθεί το υποβολείο τους. Είναι εκείνοι οι πολιτικοί και αναλυτές που σε γύρισμα των καιρών, αν βρίσκονταν στη θέση του Μιλόσεβιτς, εμένα θα φώναζαν μάρτυρα υπεράσπισης βέβαιοι ότι θα εμφανιζόμουν.
Επιμένουν ότι ο Μιλόσεβιτς ήταν δικτάτορας...
Πληρώνονται για να επιμένουν ή απλώς επιβραβεύονται από κάτι δημοκράτες νεοσυντηρητικούς σαν τον Βούλφοβιτς και την παρέα του ή την πριγκίπισσα του φωταερίου στην Ουκρανία. Και στην Ελλάδα δώσαμε μη... κυβερνητικά κρατικά λεφτά σε κάτι Οτπόρ, συνεισφέροντας στα έξοδα του Σόρος.
Ναι, αλλά...
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.
Κυρία Κανέλλη, πολλές φορές εμφανίζεστε οργισμένη. Γιατί;
H Νέμεσις ήταν θεά. Όταν επικράτησε η Ύβρις τα μάζεψε και πήγε στον Όλυμπο. Εγώ είμαι κοινή θνητή, οπότε μένω εδώ και παλεύω με νύχια και με δόντια.
Δεν πιστεύετε στη συναίνεση;
Πιστεύω στη σύνθεση που προκύπτει από τη σύγκρουση. Στη δημιουργία της επαναστατικής εκμετάλλευσης των αντιφάσεων. Όχι στον συναινετικό βιασμό, τα συναινετικά βασανιστήρια και τη συναίνεση στην κατάργηση της διαλεκτικής.
Ας πάμε στα εύκολα. Επιτρέπεται να καπνίζετε μπροστά στις κάμερες;
«Τα ποιήματα δεν γράφονται, συμβαίνουν» είπε ο Ρώσος ποιητής Αντρέι Βοσνεσέσνκι πίσω στα 1973. Εδώ είχαμε τότε αποδεκτή από τη Δύση και τον ΟΗΕ δικτατορία. Ζω και πεθαίνω κατά βούληση. Ανυπόκριτα.
Και στα... δύσκολα. Εύκολος ο αγώνας σας με το KKE;
Ωραίος και κατανυκτικός ωσάν πυροβασία. Κάθε βράδυ πλένω τα πόδια μου και κοιμάμαι σε καθαρά σεντόνια σαν πουλάκι.
Τι έχετε αποκομίσει τόσα χρόνια ως βουλευτής;
Την αδυναμία υλοποίησης της λενινιστικής προτροπής για επαναστατική χρήση του αστικού Κοινοβουλίου.
Και η δημοσιογράφος Λιάνα Κανέλλη πήγε περίπατο;
Ποτέ. Απλώς βγήκε στο αντάρτικο.
Ωστόσο πρέπει να παραδεχθείτε ότι...
Το ασυμβίβαστο βγάζει τους πολιτικούς στο κλαρί και τους πνίγει στις περικοκλάδες του δήθεν.
Τι θα λέγατε για ένα ευρύτερο αίτημα, «την ενότητα της Αριστεράς»;
Δεν μπορείς να ζητάς ευρέως ομελέτα με ολόκληρα βραστά σφιχτά αυγά. Ούτε με γεννήματα από σφαγμένες κότες. Άμα όμως φυσήξει θύελλες ο λαός, η βάση, τότε πέφτουν ευτυχώς έξω οι μετεωρολογικές πολιτικές υπηρεσίες. Άλλο βουνήσια ενότητα κι άλλο καρεκλάτη...
Δέχεστε αδιάκριτες ερωτήσεις: Π.χ. Πόσο υπακούτε στο κόμμα;
Όλη μου τη ζωή σε αδιάκριτες απαντάω. Πανεύκολα. Καλύτερα μιας ώρας κομμουνιστική ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά στην αστική φυλακή... Ευτυχώς που ο Φεραίος δεν ζητάει ως αθάνατος την επιβολή προστίμου επί απόψεων περί του τι θα εννοούσε σήμερα.
Θα θέλατε κάτι να αλλάξει στον Περισσό;
Θα 'θελα καλύτερο υπολογισμό του τεράστιου βεληνεκούς του, που μπορεί να εμπνεύσει τη γιγάντια πλειοψηφία του νέου ελληνικού και διεθνούς προλεταριάτου, την ώρα που αυτό μοιάζει να καταλαμβάνεται εξαπίνης.
Εάν εκλεγεί πρόεδρος του ΣΥΝ ο Αλέκος Αλαβάνος θα είναι ευκολότερη μία συνεργασία με το KKE;
Όλα του γάμου δύσκολα κι...
Ήσασταν πολύ σκληρή με τον Γιώργο Παπανδρέου, γιατί;
Ακόμα είμαι. Δεν εφεσιβάλλεται, βλέπετε, η άποψή μου να αντιστέκομαι στην προσπάθεια να επιβληθούν στη χώρα και τον λαό μας μοντέλα πολιτικής δράσης και σκέψης με bar code αφανών πολιτικών εργαστηρίων.
Και ήσασταν ακόμη σκληρότερη με τη μητέρα του. Μήπως το παρατραβήξατε;
Όχι περισσότερο απ' όσο αποδείχτηκε εκείνη θεόσκληρη με τη δυναστεία που ονειρεύθηκε να φτιάξει με ξένα κόλλυβα.
Αν είχατε τον Καραμανλή απέναντί σας - ως δημοσιογράφος - τι θα τον ρωτούσατε;
Κύριε Πρωθυπουργέ, αναρωτιέμαι αν το ίδιο το βράδυ των εκλογών απαντήσατε στο εμφανές δίλημμά σας: Τώρα αρχίζουν ή τώρα τελειώνουν όλα;
Και η μουσική στη ζωή σας; Τι έγινε το πιάνο;
Είναι πάντα στη θέση του, στην καρδιά και τα δάχτυλά μου. Παίζω όμως με μία μόνη παρτιτούρα που γράφεται συνεχώς από το γέλιο και το κλάμα του παιδιού μου, αλλά ευτυχώς η ars amandi είναι αλάνθαστη σε τέτοιες μελωδίες, που γράφονται και εκτελούνται ερήμην μας, ως πάθη.
Και το παιδί σας πόσο σας γεμίζει;
Όσο το φύσημα του Θεού, ένα άγαλμα από λάσπη.
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
13/12/2004
| 
Εορτολόγιο
